อามุนด์เซนเตรียมสกีพิเศษไว้

ในปี 1911 ทีมสำรวจสองกลุ่มออกเดินทางไปยังขั้วโลกใต้พร้อมกันเกือบๆ จากทวีปเดียวกันเกือบๆ ด้วยเป้าหมายที่เหมือนกันเกือบๆ: เป็นคนแรกที่ถึงปลายทาง หรือ ตาย พยายาม ผลลัพธ์อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้นแก่ทั้งสองทีม แต่มันไม่ได้ถูกแบ่งแยกโดยการสุ่ม

การเตรียมตัวของโรอัลด์ อมุนเซนอ่านได้เหมือนรายการตรวจสอบที่เขียนโดยคนที่คิดว่าทุกอย่างจะผิดพลาด เพราะเขาได้คำนวณแล้วและส่วนใหญ่ของมันจะผิดพลาด เขาใช้สุนัขแทนม้า เพราะสุนัขทนความหนาวได้ดีกว่า และเมื่อจำเป็น สุนัขเหล่านั้นก็อาจกลายเป็นอาหารสำหรับสุนัขที่เหลือ — รายละเอียดที่ดูโหดร้ายแต่ก็ครอบคลุมถี่ถ้วนมาก เขาสะสมอุปกรณ์ตามเส้นทาง พร้อมธงที่วางห่างกันพอให้ทีมที่เบี่ยงเบนจากเส้นทางเล็กน้อยยังพบได้ เขาเอาสกีพิเศษมาด้วย เขาฝึกซ้อมเป็นเวลาหลายปีในสภาวะที่ไม่เป็นใจใจนอก ตามหลักการว่าสภาวะที่ไม่เป็นใจใจนอกคือสิ่งที่เขาจะพบ

โรเบิร์ต ฟอลคอน สก็อตต์นั้นเอาม้ามา ม้าเหล่านั้นดิ้นรนกับหิมะและต้องยิงให้ตายไปกึ่งทางหนึ่ง เขานำลานเลื่อนที่มีเครื่องยนต์มา ซึ่งเสียหายเกือบทันที อุปกรณ์ที่เขากักเก็บไว้เป็นจุดเดียว ๆ ที่มีธงเพียงด้านเดียว ง่ายต่อการหลงลืมท่ามกลางหิมะขาวปัด และนั่นก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริง เขาและทีมของเขาถึงขั้วโลกตามหลังอมุนเซนสามสิบสี่วัน พบธงนอร์เวย์ที่ปักไว้แล้ว และตายระหว่างการเดินกลับ ห่างจากเพียงเกือบหนึ่งวันเดินเท้าจากโภคนิยมอุปกรณ์ที่พวกเขาน่าจะเข้าถึงได้

อมุนเซนไม่มีพรสวรรค์หรือความกล้าหาญมากขึ้น เขาเพียงแต่ปฏิเสธที่จะวางแผนสำหรับการเดินทางที่เขาอยากเดินทางแทนการเดินทางที่เขากำลังไป

สิ่งนี้นั้น ไม่สบายใจ คือส่วนใหญ่ของการพัฒนาตนเอง เราเตรียมอุปกรณ์สำหรับเวอร์ชั่นของโครงการที่เรารู้สึกได้รับแรงบันดาลใจทุกวัน ที่มีตารางเวลาติดตัว ที่ร่างแรกดี แล้วสภาวะก็มาถึง — สภาวะที่มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นตามสถิติมาตั้งแต่เริ่มแรม และเราไม่มีสกีพิเศษ ไม่มีแคชสำรองไว้ ไม่มีอะไรเลยนอกจากแผนที่คิดว่าเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดของเรามีแต่ว่าจะปรากฏและอยู่ต่อไป

ผู้เช่า (The Tenant) ชอบกรอบนี้ว่าเป็นปัญหาเรื่องบุคลิกลักษณ์: คุณควรจะเพียงแค่มีระเบียบวินัยมากขึ้น มีแรงจูงใจมากขึ้น เป็นคนแบบ อมุนเซน มากขึ้น แต่ข้อได้เปรียบของอมุนเซนไม่ใช่คุณลักษณะบุคลิกลักษณ์ มันคือการปฏิเสธที่จะตกใจจากสภาพอากาศ วางแผนสำหรับเวอร์ชั่นของตัวคุณที่เหนื่อยล้า กระสับกระส่าย และค่อนข้างล้าหลัง — เพราะนั่นคือคนที่จะไปในการเดินทางจริง ๆ