เอพิกทีตัสมีหลักเกณฑ์เพียงข้อเดียว และมันไม่ได้ซับซ้อนเลย

เอพิกเตตุส เกิดเป็นทาสในพื้นที่ที่เป็นเขตเทอร์กีในปัจจุบัน ประมาณปีค.ศ. 50 เขาถูกเจ้านายหักขา เห็นได้ว่าเพื่อจะสอนบทเรียน เอพิกเตตุสเล่าว่าเขาเตือนเจ้านายคนนั้นไว้ก่อนว่าขาจะหัก แล้วเมื่อมันหักลง เขาก็สังเกตว่า "ขาหักแล้ว" ต่อมาเขาได้รับการปลดปล่อยและกลายมาเป็นหนึ่งในนักปรัชญาที่มีอิทธิพลมากที่สุดในกรุงโรม

ปรัชญาทั้งหมดของเขาสามารถเขียนลงบนเсалфетกระดาษได้ แต่เขาก็เขียนหนังสือหลายเล่มไว้ต่างหาก

สรุปในรูปแบบหยาบๆ: มีสิ่งต่างๆ ที่อยู่ในความควบคุมของคุณ และมีสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในความควบคุมของคุณ ในสิ่งที่อยู่ในความควบคุมของคุณ คือ การตัดสินใจของคุณ ความต้องการของคุณ การตอบสนองของคุณ และการให้ความสนใจของคุณ ส่วนนอกความควบคุมของคุณ คือ ทุกอย่างอื่น ความคิดเห็นของคนอื่นเกี่ยวกับคุณ อากาศจะเป็นแบบไหน ว่าคุณจะได้งานนั้นหรือไม่ ว่าการประชุมจะเริ่มตรงเวลาหรือไม่ ว่าคนที่คุณรักจะรักคุณตอบแทนหรือไม่

มันฟังดูเหมือนเรื่องชัดแจ้ง ที่จริงแล้วไม่ใช่

สิ่งที่เราใช้เวลากับมันไปส่วนใหญ่คือ การเอาพลังงานอพยพไปใช้กับรายการที่สอง พร้อมกับปล่อยให้รายการแรกวิ่งไปเองเหมือนว่ามันจะดูแลตัวเองได้ เราเขียนแผนอย่างลึกลับเพื่อควบคุมความคิดเห็นของคนอื่น เราซ้อมการสนทนาในหัวเพื่อผลลัพธ์ที่ขึ้นอยู่กับอีกคนหนึ่งที่มีความคิดเห็นแยกต่างหากของตัวเองอย่างสิ้นเชิง เราทำให้ตัวเองกังวลเกี่ยวกับผลลัพธ์ภายนอก ในขณะเดียวกันการตอบสนองจริง การตัดสินใจ และการให้ความสนใจของเราเกิดขึ้นแบบคิดไม่ถึง

เอพิกเตตุสไม่ได้บอกว่าโลกภายนอกไม่มีความสำคัญ เขากล่าวว่าการมุ่งชีวิตภายในของคุณไปในทิศทางนั้นอย่างเต็มที่คือความผิดพลาดพื้นฐาน และทุกอย่างหลังจากนั้นก็เกิดขึ้นจากความผิดพลาดนั้น

คนที่หักขาโดยเจ้านายของตัวเองโดยจงใจมีพื้นที่น้อยกว่าที่จะหลอกตัวเองว่ามีการควบคุม เขามาถึงความเข้าใจนี้เร็วกว่าเพราะหลักฐานอยู่ตรงตรงนั้น สำหรับคนที่มีสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายมากขึ้น ภาพลวงตาเก่าที่ว่ามีการควบคุมนั้นสามารถจ่ายไปได้ ดังนั้นมันจึงอยู่ต่อไปอีกนานมาก

ลากวงกลม ทุกอย่างข้างในคือของคุณ ทุกอย่างข้างนอกคือสภาพอากาศ

สังเกตว่าความกังวลปัจจุบันของคุณเท่าไรอยู่นอกวงกลม การสังเกตนั้นเอง น่าเสียดายที่ถูกต้อง คือจุดเริ่มต้นของงานจริงๆ