รูมีว่าด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่คุณฉลาดแล้ว

จาลาล อัดดีน รูมี เป็นกวีชาวเปอร์เซียในศตวรรษที่สิบสามและนักลึกลับแนวซูฟี ผู้เขียนบทกวีมากกว่ายี่สิบห้าพันบทตลอดชีวิต และเขาไม่คิดว่าบทกวีเหล่านั้นส่วนใหญ่จะลงเอยบนแก้วกาแฟ

บรรทัดที่แพร่หลายที่สุดคือบรรทัดนี้: "เมื่อวานฉันฉลาด เพราะฉันอยากเปลี่ยนโลก วันนี้ฉันฉันเฉลียว เพราะฉันกำลังเปลี่ยนตัวเอง"

มันหมุนเวียนไปมาเหมือนการสังเกตที่ให้ความรู้สึกดี แต่การอ่านเช่นนั้นทำให้มันเสื่อมค่า อ่านให้ลึกกว่านั้น และคุณจะเห็นว่ามันเป็นการกล่าวหา

ความฉลาดตามความเข้าใจของรูมี ชี้ไปข้างนอก มันมองไปที่โลกและเห็นสิ่งที่ผิด แล้วตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป ก็เริ่มคำนวณวิธีแก้ไข ความฉลาดคือพลัง ความมั่นใจ และมักจะเร็วเกินไป นอกจากนี้ยังให้ความพึงพอใจอย่างมาก — เพราะปัญหาของโลกมองเห็นได้ชัดกว่าปัญหาของตัวเอง และคนอื่นง่ายต่อการวินิจฉัยกว่าตัวเอง

ปัญญาในกรอบความคิดของเขา ชี้ไปข้างในก่อน ไม่ใช่เพราะโลกไม่มีปัญหา แต่เพราะคุณไม่สามารถแก้ไขโลกได้จริง ๆ โดยไม่ซื่อสัตย์ต่อส่วนหนึ่งของความปั่นป่วนที่อาศัยอยู่ในตัวคุณเสียก่อน

นี่ไม่ใช่การเรียกร้องให้ท่อมสังลักษณ์เพ่อฝ่ายตัวเอง รูมีเป็นครู เป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในชุมชน เป็นมนุษย์ที่ฝังตัวลึกในโลก หนังสือ Masnavi ที่เขียนขึ้นเต็มไปด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับผู้คนที่อยู่ในความสัมพันธ์กัน ความขัดแย้ง ความรัก การให้บริการ การหันเข้าหาตัวเองที่เขาแนะนำนั้น ไม่ใช่ทางออกจากชีวิต มันคือเงื่อนไขที่จำเป็นสำหรับการมีตัวตนจริง ๆ ในชีวิต

การต้องการเปลี่ยนโลก มักเป็นวิธีหนึ่งที่ไม่มองไปที่สิ่งที่ต้องเปลี่ยนแปลงอยู่ที่บ้าน — ในนิสัย รูปแบบ ปฏิกิริยาของคุณ และสิ่งต่าง ๆ ที่คุณบอกตัวเองมาโดยตลอด ซึ่งอาจจะไม่เป็นความจริง

เสาหลัก Grow ของ Live Bodhi เกี่ยวกับการพัฒนาที่แท้จริง — ไม่ใช่การพัฒนาที่เป็นการแสดง ไม่ใช่ความเป็นไปได้ด้านการเติบโตที่สะสมเพิ่มเติมโดยไม่เปลี่ยนแปลงอะไรที่เป็นพื้นฐาน การเติบโตที่แท้จริงเกือบจะเสมอมาเกี่ยวข้องกับช่วงเวลาที่คุณต้องหยุดอยากเป็นคนฉลาดสักครู่ และมองไปที่สิ่งที่ไม่สบายใจแทน

คนส่วนใหญ่ของเราอยู่ในช่วงฉลาดนี้นานกว่าที่เราจะยอมรับ เราสร้างการวินิจฉัย วิธีแก้ไข กรอบการทำงาน เราใช้ความฉลาดของเรากับโลกภายนอกด้วยพลังมหาศาล เราสงสัยว่าทำไมสิ่งต่าง ๆ ไม่เปลี่ยนแปลง

คำแนะนำของรูมีไม่ได้บอกให้คุณทิ้งความฉลาดนั้นไป มันคือการปล่อยให้มันเป่ย อนุญาตให้คำถามเปลี่ยนทิศทาง อย่างน้อยบางครั้ง มองไปที่ตัวคุณ สังเกตว่าสิ่งที่บล็อกคุณจริง ๆ คืออะไร

เวอร์ชันแก้วกาแฟนั้นไม่เป็นไร เวอร์ชันที่คุณมีชีวิต ยากกว่าและมีประโยชน์มากกว่า