ซีนเฟลด์ ได้อธิบายตารางการนอนของคุณไปแล้ว

Jerry Seinfeld มีตลกเรื่องการนอนดึก เขาอธิบายว่า มีตัวตนหนึ่งอยากนอนดึก — ดูซีรี่ส์อีกตอนนึง เลื่อนหน้าจอเพิ่มอีกหน่อย ทำอะไรก็อีกเรื่องนึง ส่วนตัวตนอีกตัวต้องเผชิญหน้ากับผลที่ตามมา คือการตื่นด้วยสัญญาณปลุก นอนแค่สี่ชั่วโมง และต้องลุยวันทั้งวันด้วยความโกรธและกาแฟ และนี่คือส่วนที่ทำให้คนหัวเราะ เพราะมันเป็นความจริง — ตัวตนในเวลากลางคืนไม่สนใจตัวตนในเวลาเช้า มันคิดว่าปัญหาของตัวเช้าเป็นปัญหาของตัวเช้านั่นแหละ

ตลกนี้ได้ผลเพราะทุกคนในห้องได้เป็นทั้งสองตัวตนนี้ แล้วมักจะเกิดขึ้นในช่วงแปดชั่วโมงเดียวกัน และไม่เคยครั้งไหนที่สามารถส่งจดหมายแจ้งจากตัวตนหนึ่งไปอีกตัวได้สำเร็จ

มันไม่ได้เกี่ยวกับการนอนหรอก ตัวตนในเวลากลางคืนและเวลาเช้า เป็นแค่ สาขาที่คนเห็นได้ชัดที่สุดของบริษัทใหญ่โตกว่านี้มาก มีตัวตนที่สั่งของหวาน และตัวตนที่ต้องสวมใส่กางเกงตัวนี้ มีตัวตนที่ตอบตกลงเพิ่มเติมอีกหนึ่งข้อตกลง และตัวตนที่ต้องไปให้ได้ในหกสัปดาห์ด้วยความไม่พอใจ พวกมันไม่เคยประสานงานกัน ไม่เคยอยู่ในห้องเดียวกันเลย แต่ละตัวมั่นใจอย่างเต็มที่ว่าตัวมันเองคือคนสมควร คนที่ต้องรับมือกับความต้องการที่ไม่สมควรของคนอื่นที่บังเอิญมีหน้าเหมือนตัวมันเอง

ตลกไม่ได้อยู่ที่ว่าเราไม่เก่งในการวางแผน ตลกอยู่ที่ว่าเราตกใจไปทุกครั้ง — ทุกครั้งเลย — ว่าตัวตนของเราในอนาคตกลับกลายเป็นคนจริง ๆ ที่มีความเห็นของตัวเอง

มันแปลกที่จะบอกว่า นี่คือสิ่งที่ทำให้ตลกเชื่อมต่อผู้คนได้มากที่สุด เพราะมันไม่ได้พูดถึงบุคลิกลักษณ์ของคนแบบนึง — มันพูดถึงทุกคน พร้อมกัน ในลักษณะที่ทำให้โฮลห้องเต็มหัวเราะกับเรื่องส่วนตัวเดียวกันที่พวกเขาทำคนเดียวในบ้าน ไม่มีใครในห้องนั้นคิดว่า ดีใจจังที่ฉันไม่ใช่แบบนี้ ทุกคนคิดว่า นั่นคือตัวฉันเอง ทุกคืนเลย

ซึ่งอาจจะเป็นประโยชน์จริง ๆ ของมัน ไม่ใช่เทคนิคช่วยให้มีประสิทธิผล — "เขียนจดหมายให้ตัวเองไว้" ได้ สิ่งนั้นช่วยเล็กน้อยก็จริง — แต่เป็นช่วงเวลาเล็ก ๆ ที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เวลาที่ได้รับรู้ว่าคนที่ตัวเราจะหล่อให้ลำบากต่อไปคือตัวเราเอง แต่ในอนาคต และว่านี่ยังไม่เคยหยุดตัวเราไว้ได้เลย เพียงแค่ครั้งเดียว ขอให้ตัวตนตอนเช้าได้พูดเรื่องการตัดสินใจนี้ขณะที่มันยังสามารถลงคะแนนได้