สตีฟ มาร์ตินและสิบปีที่ไม่มีใครเห็นเขา
จาก Born Standing Up: A Comic's Life by Steve Martin — 2007
ในปี 1978 สตีฟ มาร์ตินเต็มไปด้วยผู้ชมในการแสดงสไตแลนด์ — รูปแบบการแสดงที่ก่อนเขา ถือว่าแทบจะไม่มีใครเอามาใส่สนามเลย เขามีเพลงโปรโมตชั้นหนึ่ง มีท่าอุกูเลเล่ที่เป็นเอกลักษณ์ มีป้ายศรหนุกผ่านหัว และมีชื่อเสียงที่คนแปลกหน้าลั่งปากพูดคำพูดปกติของเขาตอนเขาเดินบนถนน ดูจากด้านนอก ราวกับว่าเขาปรากฏตัวขึ้นมาจากที่ไม่มีใครรู้ มีรูปร่างสมบูรณ์ในช่วงปี 1976
แต่เขาเริ่มต้นตั้งแต่ปี 1967
บันทึกความทรงจำ Born Standing Up ที่สตีฟ มาร์ตินตีพิมพ์ในปี 2007 อุทิศหน้าส่วนใหญ่ให้กับส่วนที่ไม่มีใครเห็น — การทำงานที่แผงขายของเล่นมายากลในดิสนีย์ตอนเป็นวัยรุ่น การแสดงในโรงกาแฟที่เกือบว่างเปล่า การจองแสดงในคลับที่ผู้ชมพูดคุยกันไปมาตลอดเวลาที่เขาแสดง การปรับแต่งท่าต่างๆ มานานหลายปีก่อนที่มันจะได้ผล เขาบรรยายการทำงานแบบตรงไปตรงมา — ไม่ใช่ว่าเป็นการทำงานที่เสียใจ แค่เป็นช่วงเวลาที่นานมาของการทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดก่อนที่มันจะได้ผล
"ฉันทำการแสดงสไตแลนด์มา 18 ปี โดยที่ 10 ปีแรกฉันใช้เพื่อการเรียนรู้ 4 ปีใช้เพื่อการปรับปรุง และ 4 ปีสุดท้ายคือความสำเร็จอันเมามาย" — สตีฟ มาร์ติน Born Standing Up (2007)
สิ่งที่น่าสังเกตคืออัตราส่วน 18 ปีทั้งหมด แต่เพียง 4 ปีสุดท้าย — ส่วนที่ทุกคนจำได้จริง ๆ — ดูเหมือนว่าเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งจากมุมมองภายนอก 10 ปีแรกไม่ปรากฏในคลิปวิดีโอไฮไลต์เพราะไม่มีอะไรให้แสดง แค่ผู้ชายคนหนึ่งแสดงท่าเดียวกันซ้ำครั้งที่สิบเอด ดีขึ้นกว่าครั้งที่สิบเพียงเล็กน้อย
เรื่องราว "สำเร็จอยู่ดึก" นั้นไม่ผิดพลาด แต่มันวัดจากคืนที่ผิดตัวไป เรื่องราวจริงเริ่มต้นจากสิบปีก่อนหน้านั้น และไม่มีใครกำลังถ่ายวิดีโอมัน
เรื่องนี้ง่ายที่จะพยักหน้าแล้วห่างไกล แต่ยากที่จะรู้สึกอยู่ในนั้น 10 ปีของ "ดีกว่าที่ทำเมื่อครั้งก่อน" ไม่ได้สัมผัสเหมือนเป็นเส้นทาง ขณะที่อยู่ในนั้น มันสัมผัสเหมือนวันอังคารซ้ำ ๆ
มาร์ตินยังคงอยู่ที่วันอังคารนั้นตลอดสิบปี นั่นคือความลับทั้งหมด และมันไม่มากมายนัก
สิ่งใดที่คุณกำลังทำอยู่ตอนนี้ที่ไม่มีใครมองเห็น — มันอาจเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด
ถ้าสิ่งนี้มีประโยชน์ บทความถัดไปก็จะมีเช่นกัน
One short essay when it’s ready. No schedule, no spam, no tracking.