ซูซูกิและข้อได้เปรียบของผู้เริ่มต้น

ชุนรียู สึซึกิ ย้ายจากญี่ปุ่นมาซานฟรานซิสโกในปีค.ศ. 1959 เพื่อเป็นอธิการของวัดเซนเล็กน้อย ตามที่เขาเล่าเอง เขาคาดหวังว่านี่จะเป็นตำแหน่งสงบๆ ใกล้ปลายอาชีพของเขา แต่สิ่งที่เขาพบคือเมืองเต็มไปด้วยชาวอเมริกัน — หลายคนแล้ว หลายคนเป็นหนุ่มสาว หลายคนมีความจริงจังในการสมาธิอยู่แล้ว — ผู้คนเหล่านี้ต้องการเรียนรู้จากเขาโดยตรง Zen Mind, Beginner's Mind คือการรวบรวมคำเทศนาของเขาต่อนักเรียนเหล่านั้น ซึ่งรวบรวมและตีพิมพ์ในปีค.ศ. 1970

บรรทัดที่คนยกมาบ่อยที่สุดจากหนังสือเล่มนี้กลับเป็นบรรทัดที่มักถูกเข้าใจผิดเสมอว่าเป็นการชมเชยนักเรียนหน้าใหม่

"ในใจของผู้เริ่มต้น มีความเป็นไปได้มากมาย แต่ในใจของผู้เชี่ยวชาญ มีเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น" — ชุนรียู สึซึกิ Zen Mind, Beginner's Mind (1970)

นี่ไม่ใช่สึซึกิพูดแบบใจดีต่อผู้ที่ยังไม่รู้มากนัก มันคือการบรรยายว่าอะไรเกิดขึ้นกับใจเมื่อมันรู้หลายอย่าง ความเชี่ยวชาญบีบความเป็นไปได้ให้แคบลง ผู้เชี่ยวชาญได้ปฏิเสธสิ่งต่างๆ ส่วนใหญ่ไปแล้ว — โดยปกติมีเหตุผลดี บนพื้นฐานของประสบการณ์จริง แต่ "ปฏิเสธ" และ "หยุดพิจารณา" ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน และเมื่อเวลาผ่านไป สิ่งหลังเข้ากินเอาสิ่งแรก

ผู้เริ่มต้นยังไม่ได้ปฏิเสธอะไรเลย ไม่ใช่เพราะว่าเขาชาญฉลาดกว่า เพราะว่าเขายังไม่ได้สะสมเหตุผลที่ต้องปฏิเสธ

สึซึกิไม่ได้บอกให้นักเรียนของเขาคงอยู่ในสถานะผู้เริ่มต้น เขากำลังบอกพวกเขาว่าความเปิดกว้างของการยังไม่รู้คือสภาวะที่ควรกลับมาหาอย่างมีจำนัด — เพราะความเชี่ยวชาญที่ปล่อยให้อยู่เช่นนั้น จะปิดประตูบาง扇อย่างเงียบๆ ประตูที่คุณไม่ได้ตั้งใจจะปิด

เรื่องนี้ปรากฏอยู่ทั่วไป นอกห้องเทศนาแล้ว คนที่ทำงานเดียวกันมาสองสิบปีเลิกสังเกตเห็นสิบวิธีที่มันสามารถทำได้แตกต่างออกไป ไม่ใช่เพราะหวิดหวัด แต่เพราะตัวเลือกเหล่านั้นเลิกลงทะเบียนในสมองของเขาว่าเป็นตัวเลือก ผู้เริ่มต้นนั่งข้างๆ เห็นทั้งสิบอย่างทันที เพราะยังไม่มีอะไรบอกสมองของเขาว่าไหนที่ไม่เป็นตัวเลือก

คุณไม่สามารถลืมสิ่งที่คุณรู้ได้ แต่คุณสามารถสังเกตเมื่อ "ฉันรู้แล้วว่ามันทำงานอย่างไร" เปลี่ยนเป็น "ฉันเลิกมองหาแล้ว"

ชามต้องว่างเปล่าก่อนจึงจะมีประโยชน์ คุ้มค่าที่จะจำไว้ แม้ว่าชามของคุณจะเต็มไปแล้ว