บัวไม่หมุน

บทเทศนาบนเขา ครอบคลุมเรื่องต่างๆ มากมาย — การสวดมนต์ การตัดสิน ศัตรู เงิน แล้วในตรงกลางของมันนี่เอง พระเยซูหยุดและชี้ไปที่ดอกไม้บางดอก

ไม่ใช่ดอกไม้ในความหมายสัญลักษณ์ ดอกไม้จริงๆ ที่ขึ้นป่าในไร่นาทั่วกาลิลี ชนิดที่ใครในฝูงชนก็สามารถหันไปดูได้ตอนนั้นเลย จุดประสงค์ของพระองค์ง่ายจนกล่าวได้ว่าเป็นการดูหมิ่น ดอกไม้พวกนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้ทำผ้า ไม่ได้วางแผนสำหรับฤดูหน้า แล้วเหลือบน้อยกว่าสิ่งที่พระราชาใดๆ ก็สามารถซื้อได้

"จงพิจารณาดอกไม้ป่าในไร่นา ว่ามันขึ้นอย่างไร มันไม่ได้ลำบาก และไม่ได้ปั่นด้าย และเราบอกท่านว่า ถึงแม้ว่าโซโลมอนในสง่าราศีของพระองค์ทั้งสิ้นก็ไม่ได้ประดับตัวเหมือนดอกไม้บางดอกนี้" — มัทธิว 6:28-29 (บทเทศนาบนเขา)

มาตรงหลังจากส่วนเกี่ยวกับความกังวล — เกี่ยวกับอาหาร เสื้อผ้า สิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ดอกไม้ไม่ใช่ข้อโต้แย้งต่อการทำงาน มันคือข้อโต้แย้งต่ออยากวิตกกังวล — ชนิดที่มาปลอมตัวเป็นการผลิตผล ลูปของความคิดที่ไม่ได้ทำให้วันพรุ่งนี้ปลอดภัยขึ้น มันแค่ทำให้วันนี้แย่ลง

คนส่วนใหญ่มักจะอ่านจุดหนึ่งนี้ว่าเป็นการได้รับการยกเว้นจากการพยายาม มันไม่ใช่ แบบ นกในตอนเดียวกัน ยังคงออกไปหาอาหารอยู่ — มันแค่ไม่ได้ทำมันด้วยความกังวลใจ ดอกไม้ยังคงขึ้น มันเพียงแต่ไม่ได้ใช้ชีวิตสั้นๆ ของมันไปกังวลเกี่ยวกับการขึ้น

คำสั่งไม่เคยเป็น "อย่าทำงาน" มันคือ "อย่าสับสนระหว่างความกังวลกับการทำงาน" — มันมักจะมาพร้อมกัน แต่มีแค่อันเดียวที่ทำสิ่งใดๆ ได้

ความกังวลรู้สึกเหมือนมีประสิทธิผลเพราะมันครอบครองพื้นที่ทางจิตใจเดียวกับการวางแผน มันมีความเร่งด่วนเดียวกัน เสียงในหัวเดียวกัน ความรู้สึก "ฉันกำลังทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้" เหมือนกัน แต่การวางแผนจะหยุด ความกังวลแค่ทำซ้ำ

คุณรู้อยู่แล้วว่างานจริงของวันพรุ่งนี้คืออะไร คุณสรุปมันออกมาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ทุกอย่างตั้งแต่นั้นมาคือลูปที่วนซ้ำอีกครั้ง ฟรีๆ ไม่ได้ทำสิ่งใดๆ เลย

ดอกไม้ไม่ได้เกียจคร้าน มันแค่ไม่ได้จ่ายภาษีแบบนั้น