วอนเนกัตบอกเด็กๆ ว่ามีกฎข้อเดียวที่สำคัญจริงๆ

ในนวนิยาย God Bless You, Mr. Rosewater ของเคิร์ต วอนเนกัต ตัวละครคนหนึ่งกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีบaptism ของเด็กแฝดแรกเกิดสองคน มันเป็นหนึ่งในผ่าวากาศที่แปลกประหลาด ตลกขบขัน และถูกอ้างอิงมากที่สุดที่เขาเคยเขียน: "สวัสดีเด็กน้อย ยินดีต้อนรับสู่โลก ฤดูร้อนแล้งแสบ ฤดูหนาวแข็งเหน็บ เป็นโลกกลมๆ ชื้นเปียก และแออัด เด็กน้อยของฉัน นอกจากนี้แล้ว พวกแกคงมีเวลาอยู่ที่นี่ประมาณร้อยปีกว่า มีกฎข้อเดียวที่ฉันรู้ เด็กน้อย — ขอโทษ พวกแกต้องเป็นคนใจดี"

เท่านั้นแหละ นั่นคือระบบศีลธรรมทั้งหมด ส่งมอบให้เด็กแรกเกิดที่ยังไม่อาจเงยหัวของตัวเองได้ โดยชายคนหนึ่งที่จริงใจจนต้องห่อมันด้วยเรื่องตลกก่อนจึงจะพูดออกมาได้ วอนเนกัตทำแบบนี้ตลอดเวลา — ลักลอบนำสิ่งที่อ่อนไหวที่สุดที่เขาเชื่อไปใส่ไว้ในบางอย่างที่แปลกประหลาดพอให้คุณคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ แล้วก็ปล่อยให้มันปาดลงมาขาดสติสัส

คำแนะนำที่เปลี่ยนวิธีที่คุณใช้ชีวิตไปจริงๆ นั้นแทบจะไม่เดินเข้ามาในชุดของเรื่องคำแนะนำบันเทิง มันมักจะเดินเข้ามาในชุดของเรื่องตลกที่คุณไม่สามารถหยุดคิดเกี่ยวกับมันได้

คนส่วนใหญ่ ถ้าขอให้พวกเขาสรุปจุดประสงค์ทั้งหมดของการมีชีวิตอยู่ลงในกฎข้อเดียว พวกเขาจะพูดบางอย่างเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ มรดก ความสำเร็จ — สิ่งที่ฟังดูประทับใจบนการ์ดพิธีแล้นจบ วอนเนกัต ชายคนหนึ่งที่รอดชีวิตจากการถูกแทงเพลิงในสงครามในฐานะเชลยศึก และใช้เวลาหลายสิบปีเขียนเรื่องว่าทุกอย่างนั้นไร้สาระและสั้นสั่นเพียงใด ก็ตัดสินใจลงเอยด้วย "พวกแกต้องเป็นคนใจดี" และไม่รู้สึกว่าต้องเพิ่มเติมอะไรลงไปอีก เขาไม่ได้เป็นคนถ่อมตัว เขาทำการคำนวณแล้ว และนั่นคือสิ่งที่เหลืออยู่

คุณไม่จำเป็นต้องใช้ร้อยปีนั้นมาประกอบขึ้นให้เป็นบางอย่างที่ซับซ้อนกว่านั้น วันส่วนใหญ่แล้ว กฎข้อเดียวนั้นก็พอเพียงแล้วที่จะดำเนินการไปด้วยได้