วู เหวย ไม่ใช่ความเกียจคร้าน — มันคือการใช้ประโยชน์สูงสุด

Wu wei (無為) เป็นแนวคิดจากหนังสือ Tao Te Ching ซึ่งเป็นตำราคลาสสิกสำคัญของลัทธิเต๋าที่приписуется Laozi (ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตศักราช) โดยทั่วไปจะแปลว่า "ไม่กระทำการ" ซึ่งฟังดูเหมือนเป็นข้ออ้างสำหรับการนอนหลับ

แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น มันคือศิลปะของการกระทำไปตามธรรมชาติของสถานการณ์ แทนที่จะต่อต้าน — คือการหาการกระทำที่ทำให้ไม่ต้องทำการอื่นอีกสิบอย่าง เกษตรกรที่ปลูกตามฤดูกาลใช้แรงงานน้อยกว่าคนที่ต้องสู้กับสภาพอากาศ แต่ได้ผลผลิตมากกว่า

ความพยายามส่วนใหญ่นั้นเป็นการสูญเสียพลัง ความเชี่ยวชาญคือการสังเกตว่าจุดไหนที่เกิดการสูญเสียพลัง แล้วก็หลีกหนีออกไป