อีกราวห้านาที คุณจะได้เลือกอีกครั้ง

เวลาที่คนได้ยินว่า "Living Bodhi คือการเลือก" พวกเขาอาจนึกภาพการเลือกครั้งใหญ่ครั้งเดียว ลาออกจากงาน ขายบ้าน ย้ายไปอยู่ริมทะเล ทางแยกครั้งใหญ่ที่เปลี่ยนชีวิต และเมื่อเลือกไปแล้ว คุณก็จะได้ใช้ชีวิตที่ดี ไม่อย่างนั้นก็พลาดไปเลย ภาพแบบนั้นน่าเหนื่อย และส่วนใหญ่ก็ไม่จริง สิ่งที่เราเจอจริง ๆ คือการเลือกเล็ก ๆ ที่ไหลมาไม่หยุด ทั้งวัน ทุกวัน และแทบไม่มีครั้งไหนที่รู้สึกว่าเป็นการเลือกเลย

ลองนึกถึงเย็นวันอังคารธรรมดา ๆ กินข้าวเย็นเสร็จแล้ว คุณจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดูมีมจนตาแห้งก็ได้ หรือจะโทรหาคนที่คุณคิดถึงอยู่จริง ๆ แล้วถามว่าเขาเป็นอย่างไรบ้างก็ได้ คุณจะเปิด Netflix ทิ้งไว้เป็นเสียงเป็นเพื่อนก็ได้ หรือจะออกไปเดินเล่นช้า ๆ กับภรรยาตอนแสงแดดค่อย ๆ จางลงก็ได้ ไม่มีใครให้คะแนนคุณไม่ว่าจะเลือกทางไหน และนั่นแหละคือเหตุผลที่มันพลาดได้ง่าย เย็นส่วนใหญ่เราไม่ได้เลือกจริง ๆ เลย เราใช้ชีวิตแบบอัตโนมัติ และความเคยชินก็เลือกแทนเราไปก่อนที่เราจะทันสังเกตว่ามีเรื่องให้เลือกด้วยซ้ำ

และเพราะการเลือกนั้นเล็กและมาไม่หยุด โอกาสครั้งที่สองก็มาไม่หยุดเช่นกัน เคยไหมที่หงุดหงิดกับเรื่องเล็ก ๆ ฝาขวดโหลที่เปิดไม่ออก การเลี้ยวผิดทาง คิวที่เดินช้า แล้วแสดงมันออกไปก่อนจะห้ามตัวเองทัน ความละอายใจตามมาแทบจะทันที การเลือกครั้งถัดไปก็ตามมาเช่นกัน คุณจะปล่อยให้ช่วงเวลานั้นทำให้ทั้งค่ำคืนเสียไปก็ได้ หรือจะหันไปหาคนที่อยู่ข้าง ๆ แล้วพูดว่า "ขอโทษนะ เรื่องแค่นั้นเอง" ก็ได้ ปล่อยให้ระบบอัตโนมัติคุมค่ำคืนของคุณมาทั้งปีหรือ? วันอังคารหน้าก็ยังมาถึงอยู่ดี พร้อมทางเลือกใหม่ชุดเดียวกับที่มันยื่นให้ทุกคน ไม่มีอะไรติดค้างมา ไม่มีการลงโทษ คุณไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองก่อนจะได้กลับมาเลือกให้ดีอีกครั้ง คุณแค่มีโอกาสเลือกให้ดีในครั้งต่อไป และครั้งต่อไปมักจะอยู่ห่างออกไปแค่ราวห้านาที

นั่นก็เป็นเหตุผลที่มันสะสมกลายเป็นเรื่องใหญ่ ชีวิตไม่ได้ประกอบขึ้นจากการตัดสินใจครั้งใหญ่สามครั้งที่คุณจะเอาไปเล่าให้คนอื่นฟัง มันประกอบขึ้นจากการตัดสินใจเล็ก ๆ นับหมื่นครั้งที่คุณจะจำไม่ได้เลย การเดินเล่นที่คุณได้ออกไปเดิน โทรศัพท์ที่คุณได้โทร คำขอโทษที่คุณไม่ได้ผัดวันออกไป แต่ละอย่างเล็กนิดเดียว แต่รวมกันแล้วคือชีวิตทั้งชีวิต

การตื่นรู้ไม่ใช่ช่วงเวลาเดียวที่คุณต้องทำให้ถูก มันคือประตูที่เปิดออกครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกไม่กี่นาที ตราบเท่าที่คุณยังอยู่ที่นี่ นั่นคือเหตุผลที่เราพูดว่า Living Bodhi คือการเลือก คุณไม่ได้ตื่นรู้ต่อชีวิตของตัวเองแค่ครั้งเดียวเหมือนฟ้าผ่า คุณเรียนรู้ที่จะเลือกอย่างตั้งใจแทนที่จะปล่อยไปตามระบบอัตโนมัติ บ่อยขึ้นอีกนิดในแต่ละสัปดาห์ คุณเริ่มสังเกตว่าการเลือกแบบไหนทำให้ค่ำคืนของคุณสูญเปล่า และแบบไหนให้อะไรบางอย่างกลับคืนมา การเลื่อนหน้าจอที่ทิ้งให้คุณรู้สึกว่างเปล่า โทรศัพท์สายนั้นที่ทำให้คุณรู้สึกเบาขึ้น และคุณยอมรับเป็นเจ้าของการเลือกทั้งหมดนั้น รวมถึงครั้งที่สูญเปล่าด้วย ไม่ใช่เพื่อซ้ำเติมตัวเอง การเลือกที่คุณยอมรับว่าเป็นของคุณ คือการเลือกที่คุณทำให้ต่างออกไปได้ในครั้งหน้า "เลือกให้ดี" ไม่ได้ขอให้คุณทำได้สมบูรณ์แบบ มันขอแค่ให้คุณสังเกตเห็นประตูบานนั้น

งั้นลองทำการทดลองเล็ก ๆ ดู ในหัวของคุณ ไม่ใช่ในปฏิทิน นึกถึงวันพรุ่งนี้ ในช่วงที่ธรรมดาที่สุดของวัน การขับรถไปทำงาน มื้อกลางวัน สิบนาทีแรกหลังจากกลับถึงบ้าน นึกภาพแต่ละช่วงเป็นทางแยกเล็ก ๆ แทนที่จะเป็นร่องที่คุณไถลลงไปตามเดิม ระบบอัตโนมัติจะพาคุณไปทางไหน? แล้วถ้าคุณใส่ใจอยู่ คุณจะไปทางไหน? แค่สังเกตว่ามีประตูอยู่กี่บาน มันมากกว่าที่คุณคิด และทุกบานเป็นของคุณ