คงนอนหลับอยู่แล้วนะ

Anthony de Mello ใช้เวลาหลายปีในการทำงานเป็นนักบวชเยสุยิต และนักจิตบำบัด ยืนอยู่หน้าห้องเต็มไปด้วยคน บอกพวกเขาด้วยความอ่อนโยน และบ่อยครั้งด้วยวิธีที่ตลกขบขัน ว่าพวกเขากำลังหลับอยู่ ไม่ใช่เกียจคร่านหรือเป็นคนเลว แต่หลับอยู่จริงๆ — คนเหล่านี้เดินผ่านการแต่งงาน อาชีพ และทศวรรษมากมายในโหมดอัตโนมัติ รอคอยให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งจากภายนอกมาถึง เพื่อให้ชีวิตของพวกเขามีความหมาย

การวินิจฉัยของเขาว่าอะไรคือสาเหตุที่แท้จริงของความเสียใจ ไม่ใช่สภาพแวดล้อม แต่เป็นการยึดติด — ซึ่งเขานิยามอย่างชัดเจน ไม่ใช่ว่า "ห่วงใจสิ่งต่างๆ" แต่เป็นความเชื่อว่าโดยไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดหรือบุคคลนี้เฉพาะตัว คุณจะไม่มีวันสบายใจได้ เปลี่ยนวัตถุและกลไกที่เหมือนกันก็ยังคงอยู่: ตำแหน่งงาน ความสัมพันธ์ วันเกษียณ หรือเวอร์ชันของตัวคุณเองที่คุณจะกลายเป็นเมื่อสิ่งที่ถูกต้องนั้นเกิดขึ้น ชื่อต่างกัน แต่ประตูปิดเดียวกัน

เขาไม่ได้ขายความไม่ยึดติดเป็นความเย็นชาวร้าย เขากำลังชี้ไปยังสิ่งที่เข้าใกล้เรื่องตลกมากขึ้น: สังเกตดูว่าส่วนใหญ่ของวันของคุณวิ่งไปบนสมมติฐานว่าความสุขเป็นการส่งมอบที่ยังไม่มาถึง คนส่วนใหญ่ เขากล่าว แต่งงานในขณะหลับและตายในขณะหลับ ไม่เคยทำให้ตัวเองเห็นการนอนหลับตรงกลางเลย

นี่คือเคล็ดลับเก่าแก่ที่สุดของความยึดติด และมันแทบไม่ต้องอัปเดตสำหรับตอนนี้ — มันเพียงแค่เปลี่ยนวิธีการส่งมอบ มันเคยกระซิบว่า "เมื่อคุณได้งาน" ตอนนี้มันรีเฟรชฟีด และเรียกมันว่าการตรวจสอบ

วิธีการตื่นนอนทั้งหมดของ de Mello นั้นเรียบง่ายจนเกือบจะดูหมิ่นเหม: สังเกต ไม่ต้องแก้ไข ไม่ต้องบรรลุ ไม่ต้องเหนือกว่า เพียงแค่สังเกตว่าคุณกำลังหลับ ในช่วงเวลาที่แน่นอนนี้ ทำสิ่งที่กำลังทำอยู่ เขากล่าวว่าการสังเกตคือเคล็ดลับทั้งหมด — ในขณะที่คุณเห็นการหลับ บางส่วนของคุณปลื้กเพลิงพอแล้วว่าตื่นขึ้นและสังเกตว่ามันเกิดขึ้นอย่างไร

คุณกำลังอยู่ในโหมดอัตโนมัติตรงไหนในตอนนี้?